PAMIĘTNIK MARY BERG

PAMIĘTNIK MARY BERG

RELACJA O DORASTANIU W WARSZAWSKIM GETCIE
ISBN: 978-83-8069-309-8

Wydawnictwo Prószyński

Wyd. 2016

Liczba stron: 428

Za egzemplarz dziękuję  Wydawnictwu Prószyński i S-ka

     Książka ta to pamiętnik piętnastoletniej żydówki doświadczonej wydarzeniami II Wojny Światowej. Wraz ze swoimi bliskimi została zamknięta w getcie warszawskim, gdzie w trudnych okolicznościach spisywała swoje wrażenia, odczucia, ale też zaistniałe fakty. Dziennik ten to istny  dokument przedstawiający realia i odczucia społeczeństwa z okresu okupacji i wojny. Większość opisów to relacja z wydarzeń, których autorka była świadkiem, ale są tu również opisy zaczerpnięte z opowieści jej najbliższych.  Autorka w szczegółowy sposób przedstawia zarówno topografie powstałego getta, jego wygląd, zasięg, ale też funkcjonowanie innych, którzy podobnie jak ona zostali ograniczeni w swoim dotychczasowym życiu. Początkowo relacja przedstawiona jest w formie faktów, bez eksponowania nadmiernie emocji. Bohaterka opisuje obowiązki żandarmów, policji żydowskiej czy choćby funkcjonującego zespołu muzycznego do którego należy. Życie w getcie, nie rysuje się początkowo źle. Funkcjonują tutaj szpitale, sklepy, wystawy czy nawet odbywają się recitale. Jednak z czasem sytuacja drastycznie się zmienia. Zagrożeniem i postrachem stają się niemieccy żołnierze, którzy znęcają się, terroryzują mieszkańców, wydzielają pożywienie, którego non stop jest za mało. Coraz częstszym widokiem są ofiary morderstw i pobić. Bohaterka obok opisu o marzeniach jazdy na sankach czy na lodzie, opisuje coraz bardziej szerzącą się biedę i nędzę. Ludzie umierają z wyczerpania i głodu. Jedzenie jest limitowane, a praca stała się obowiązkiem. Jedynie osoby, które mają pieniądze żyją lepiej. Zagrożeniem stają się chłód, mróz czy choćby wesz. To one sieją postrach. Czas mija, a sytuacja staje się coraz bardziej okrutna. Bohaterka przez obywatelstwo amerykańskie matki zostaje przeniesiona z getta na Pawiaka, gdzie czeka chwili na transport do Ameryki. Oczekiwanie z dni przeradza się na tygodnie i miesiące. Sytuacja w getcie z czasem staje się coraz bardziej okrutniejsza. Autorka, mimo młodego wieku, w bardzo dojrzały sposób opisuje wydarzenia i odczucia społeczeństwa. Jej wpisy to zarówno krótkie, ale też długie notatki, kilku stronicowe, pisane najczęściej w ukryciu. Początkowo wszystkie imiona oznaczone były jedynie inicjałami, a daty wydarzeń autorka nosiła w głowie, aż do momentu, gdy wydostając się z getta, wyniosła odważenie 12 zeszytów w walizce, by po latach je opublikować. 

          Pamiętnik ten to poruszający dokument, który obok opisu pięknie kwitnącego ogródka zawiera opis okrucieństwa wojny. Obok marzeń dziecka mamy do czynienia z realiami wojny.  To książka, która stanowiąca podgatunek literatury wojennej, powinna stać się lekturą obowiązkową dla współczesnej młodzieży